Er waren een aantal mensen die mij in de afgelopen weken hebben aangesproken over het nieuws m.b.t. de nepkaas op pizza’s en burgers. Of ik er meer over wist en of dat überhaupt mag enz.
Antwoord nummer 1: Nee, zo precies wist ik dit niet, omdat ik me al jaren niet meer bezig houdt met het zoeken naar iets gezonds in fastfood. Sommige dingen sluiten elkaar gewoon per definitie uit. Wie zijn lichaam met waardevolle voedingsstoffen wil verzorgen, moet simpelweg de pizza service, het burger restaurant, de Chinese afhaal maaltijd en de snack bar als absolute rariteit beschouwen. Zoals er niemand is die een halve slagroomtaart eet en zich zelf wijs maakt dat dit ergens goed voor is, zo hoef je dit ook niet te verwachten van een portie bami, een hamburger of een pizza met veel kaas.
Antwoord nummer 2: Ja, het mag en kan allemaal… en eigenlijk willen de meeste van ons liever niet weten hoever de industrie hierbij gaat, – Anders zou de vraag naar kant en klare producten echt niet meer stijgen.
Van het overgrote deel van de additieven die heden ten daags verwerkt worden in onze levensmiddelen is de lange termijn werking niet bekend. Dat is ENG. Wij denken allemaal omdat iets in de schappen van de supermarkten staat, dat het nauwkeurig onderzocht is en in een lange procedure goed gekeurd, maar helaas is dit niet het geval in het tijdperk van globalisering en een tijd waarin dagelijks nieuwe producten in de winkels te koop zijn.
Daarom hoeven we ook niet te schrikken als wij er nu achter zijn gekomen dat de kaas op de pizza’s enz. niet gemaakt is van waardevolle zuivel van gelukkige koeien op biologische graslandschappen in Zwitserland. Wat maakt dit uit. We hebben er toch ook geen probleem mee gehad dat er vleeswaren verwerkt worden die nauwelijks in contact waren met “vlees” dat de smaak niet ontstaat door heerlijke verse kruiden maar onze geliefde E 621. En geen fastfood vriend stoorde zich aan het papperige deeg van de broodjes, mie en pizzabodems, die in je buik één rubberen bal worden. Oh, en volgens mij zijn er ook weinig Italiaanse mama’s die dextrose in de tomatensaus van hun pizza mengen….
Over mama’s gesproken: Of je nou voor je kinderen, je partner, je vrienden of gewoon voor jezelf eten maakt, probeer toch eens de ‘ouderwetse’ manier van dingen zelf doen. Dat is liefdevol, leerzaam, gezellig en ook nog gezond. Ook al zit aan je wokgerecht niet de gewende – vaak veel te intensieve – smaak en is je pizza vierkant i.p.v. rond, JIJ bepaald wat er inzit en ‘the sky is the limit’ voor je creativiteit en voor de voedzaamheid van je maaltijd.
Eet smakelijk!
Sinds ik begin de jaren 90 voor het eerst in contact kwam met een sportschool en fitnesstraining zijn er op veel gebieden een heleboel dingen verandert. Eén aspect blijkt echter nog hetzelfde als twintig jaar geleden: in het krachthok, bij de dumbbells, halters en de wat zwaardere gewichten zijn de mannelijke sporters overduidelijk in de meerderheid. Hoewel groepslessen met losse gewichten (bijv. Les Mills’ “Body Pump”) uiterst populair zijn bij de vrouwelijke leden van de Nederlandse sportscholen, blijven dezelfde gewichten in de fitness netjes op het rek liggen of worden door de heren voor training van de kleinere spieren gebruikt.
De oplossing voor dit dilemma is erg eenvoudig, maar je moet er wat voor over hebben: Zoek een sportschool die ook dames de gelegenheid biedt om op een prettige manier met losse gewichten te trainen. Dit kan een “women only” – sportcentrum zijn of een centrum dat voor de vrouwelijke leden een aparte “free weight zone” biedt of dat gewoon door huisregels en personeel veiligstelt dat er een aangename sfeer heerst waarbij dames en heren op een gezellige manier samen met losse gewichten bezig zijn.
Elk jaar eind augustus hetzelfde tafereel: de school en het werk gaan bijna weer beginnen, van de vakantie hebben we nog een zacht tintje over en met een (kleine?) zucht zien we het dagelijks leven met zijn routines, plichten, zon- en schaduwzijden weer dichterbij komen. 